• De berenjacht gaat door

  • Hallo allemaal, wat leuk dat jullie er weer zijn.

    Net als opperbeer Andreas vallen we in herhaling. Als je niet kan wat je wil, moet je willen wat je kan. De oplettende verslagcommissie had natuurlijk meteen door dat dit vorig jaar tegen PSV ook al de methode was om de beren te doen laten nadenken over hun spel. En oh, wat worden we hier toch steeds beter in. Zelfs zo goed dat we ons eigen praatje mochten doen in de rust.

    Vandaag had ESDO hun eigen muziekbox meegenomen. Wij anticipeerden meteen op hun spel en haalde onze nog grotere box tevoorschijn. Dit snelle reactievermogen was direct terug te zien in de eerste minuten van de reguliere speeltijd. Fatma legde de vrije bal er direct in. Ingrid joelde van vreugde. De volgende drie aanvallen van de thuispartij resulteerden ook in drie doelpunten. De toon was gezet. De rest van de eerste helft kabbelde rustig voort. Ruststand was 10-3. Andreas was niet in staat de eerste helft in één zin te omschrijven. Misschien is hij toch nog een beetje ziek, of lag het aan de hik?

    Onze eigen woorden brachten veel teweeg in de tweede helft, en we wisten iets vaker het gat in het mandje te vinden. Priscilla was de hele wedstrijd al een beetje bokkig, totdat ze een mooi afstandsschot erin schoot. Ondanks de vreugde behield ze een pokerface. Toen was eindelijk daar het moment, de Willemse-wissel. Wat een power kwam er in het veld en meteen een goal. Daarna werden er nog drie toppers ingewisseld. Iedereen was hier bere-enthousiast over. Eindstand 22-9. Dat zegt genoeg.

    Volgende week gaat het erom spannen. Zal dit de wederkeer van Ingrid zijn? We houden jullie op de hoogte.

    xoxo de verslagcommissie
rfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-slide