• Margreet Hoekstra erelid 05-11-2018

    8 mei 2019
  • Tijdens de ALV op 5 november vorig jaar heeft HKC Margreet Hoekstra benoemd tot erelid van de vereniging. Omdat niet alle leden daarbij aanwezig waren, volgt hier nog een keer mijn speech:
     
    Margreet erelid 05-11-2018
     
    Ik ken Margreet al heel lang, nog van haar tijd bij Hebbes. Ik weet nog dat ze daar binnenkwam. Niet eerst de kat uit boom kijkend, maar meteen met gestrekt been erin. Haar mening niet onder stoelen of banken stekend en meteen haar mond opentrekken als ze dacht er iets beter kon. Ik ben altijd nog verbaasd dat ze in die tijd ook niet voorzitter is geworden bij Hebbes.
     
    Nu heb ik de meest actieve periode van Margreet bij HKC zelf niet meegemaakt. Daarom heb ik voor dit stukje een beroep gedaan op het archief van Huib en het geheugen van Anne.
     
    Margreet maakte na haar studentenperiode als een van de eersten de overstap naar HKC. In de jaren ervoor gingen de meeste afgezwaaide studenten die wilden blijven korfballen steeds naar Synergo. Margreet had het lef om dit te doorbreken. En na haar volgden nog veel meer afgestudeerde Hebberts: zij had het goede voorbeeld gegeven en hield bij Hebbes altijd een warm pleidooi voor HKC.
     
    Al snel was Margreet bij HKC voor iedereen een bekend gezicht. Ten eerste als speelster, waarbij ze in haar beginjaren heen en weer schommelde tussen het eerste en het tweede. Hoe vaak was ze niet de vaste reserve bij het eerste en scheurde ze in haar rode Opel Astra na haar eigen wedstrijd van het tweede, met een auto vol reservespelers, dwars door het land om nog op tijd op de bank te kunnen zitten bij het eerste. En zonder morren. Veel coaches wisten haar te vinden als het eerste in de laatste minuten verlegen zat om het winnende doelpuntje. Margreet was met regelmaat de gezochte pinchhitter.
     
    Het duurde niet lang of Margreet begon vrijwilligerstaken op zich te nemen in de club en al binnen korte tijd nam zij (op 26 of 27 jarige leeftijd, een jonkie) de voorzittershamer over van Coen Moolenbeek. Met Margreet als voorzitter begon een frisse wind te waaien door HKC. Margreet had daarbij het vermogen om zaken te vernieuwen, die al jaren gingen zoals ze gingen "omdat we dat altijd zo gedaan hadden", maar daarbij de gevestigde orde/oude garde niet tegen het zere been te stoten. Ze luisterde naar alle partijen, praatte met iedereen en wist te bewerkstelligen dat de besluiten van het bestuur meestal breed gedragen werden.
     
    Een van de belangrijkste ontwikkelingen onder het bestuur van Margreet was de aanleg van de twee kunstgrasvelden op het huidige HKC-veld aan de Pagelaan. Margreet zorgde dat HKC goed contact kreeg met de Gemeente Utrecht. Door die goede band lukte het haar om kunstgras snel gerealiseerd te krijgen bij HKC, en dan niet één, maar meteen maar twee velden! En precies zo als HKC het het liefste zag.
    Gedurende de aanleg van de velden was HKC genoodzaakt haar wedstrijden te spelen op het kunstgrasveld van Vogel bij de Dreef op Overvecht, waar het voormalige clubhuis van Vogel als kantine kon worden ingericht.
    Uiteindelijk werden op 14 mei 2004 de nieuwe velden aan de Verlengde Hoogravenseweg in gebruik genomen. En passant nam Margreet ook de herontwikkeling van het hele gebied rond het HKC-veld onder haar hoede. Ze legde de contacten met VV Hoograven, de club die toen nog  in de opstartfase zat, en samen met de gemeente en de roeivereniging kwam het Liesbospark tot stand. 
     
    Toen de velden klaar waren, het Liesbospark ingericht, verlegde zij haar aandacht naar de verbouwing van de kantine, die na enkele tientallen jaren toch wel aan een make-over toe was. Bovendien was HKC door de gemeente benaderd om als gastheer voor de naschoolse opvang te fungeren.
    Ook toen wist ze de sentimenten van de oude garde, die de kantine destijds met eigen handen opgebouwd had, in goede banen te leiden en een plan te maken waar iedereen binnen de club zich in kon vinden. Margreet heeft veel werk moeten verzetten om de financiën rond de verbouw van het clubhuis rond te krijgen. Zeker toen de Rabobank geheel onverwacht op een toezegging van de gemeentegarantie terugkwam. Ik heb zelfs het gerucht gehoord dat er ook nog wat privégeld in is gaan zitten. Over een hart voor je club gesproken.
    Samen met Ruud Janssen werd het verbouwingsplan uitgevoerd en Margreet was in die periode bijna dagelijks in de kantine te vinden om even mee te kijken, een klusje te doen of een probleempje op te lossen. Wist je bv dat HKC een vetput had en waar? Margreet ook niet, totdat die verstopt zat....
     
    Tijdens Margreet's bestuursperiode vierde HKC ook haar 50-jarig jubileum. Er was een enthousiaste lustrumcommissie, en mede door inspanning van Margreet's bestuur, werd dit lustrum een doorslaand succes dat velen zich nog herinneren kunnen. Een van de hoogtepunten was het feest in de Musketon en het prachtige lustrumboekje.
     
    De periode dat Margreet voorzitter was bij HKC, was ook de periode dat de club begon met het inhuren van externe trainers (met Jan Niebeek als eerste). Met een leuke (jonge) lichting spelers werd gepromoveerd, eerst uit Midden Nederland naar de regio en vandaar uit de derde klasse binnen een paar jaar tot de eerste klasse. Hier hoorde 'topsportbeleid' bij in Margreet haar ogen. Er kwam een serieuze TC met een heus technisch beleidsplan, de begeleiding van de jeugdtrainers werd goed op poten gezet en als klapper op de vuurpijl bedacht Margreet de slogan "HKC = HoofdKlasseClub". Zover is het nét niet gekomen, maar het enthousiasme van Margreet werkte aanstekelijk door de vereniging heen en je zag echt een cultuuromslag naar een meer professionele instelling bij de leden, waarbij ook het breedtekorfbal en de gezelligheid zeker niet uit het oog verloren werden.
     
    Na haar bestuursperiode zette ze HKC op een iets lager pitje. Maar ze bleef spelen en altijd bereid om iets te doen voor de club. Uiteindelijk heeft haar verhuizing naar Oud-Zuilen en het feit dat haar kinderen dichtbij huis bij OVVO zijn gaan spelen haar vorig jaar ertoe doen besluiten om haar lidmaatschap te beëindigen. Net zoals ze destijds voor HKC koos, omdat dat dichtbij was. En zo is het cirkeltje toch weer rond.
     
    Margreet, deze opsomming laat zien hoeveel jij voor het huidige HKC hebt betekend en hoeveel tijd en inspanning je in die tijd in de club gestoken hebt. Alles overziende denk ik dat met de bovenstaande opsomming er redenen genoeg zijn om jou het erelidmaatschap van HKC toe te kennen. Margreet, het doet mij dan ook veel plezier dat jouw naam voortaan samen met een klein aantal illustere voorgangers aan onze club verbonden zal zijn.
    Van harte gefeliciteerd en een warm applaus voor ons nieuwe erelid!
     
    Maarten
rfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-sliderfwbs-slide